DVB-T (ang. Digital Video Broadcasting - Terrestrial) - standard telewizji cyfrowej
DVB nadawanej naziemnie, opublikowany po raz pierwszy w roku 1997. Cyfrowe wideo, dźwięk i dane dodatkowe są przesyłane w strumieniu transportowym MPEG przy użyciu modulacji COFDM. Do kompresji audio/wideo wykorzystano standard MPEG-2, zastąpiony ostatnio przez MPEG-4 (H.264). Następcą standardu
DVB-T jest
DVB-T2, który zostaje sukcesywnie wprowadzany w Wielkiej Brytanii (BBC).
Budowa nadajnika
Nadajnik składa się z:
- Kodera (MPEG-2 lub MPEG-4) - sygnał audio/wideo poddawany jest kodowaniu źródłowemu.
- Dwóch multiplekserów ? z multipleksera programowego otrzymuje się strumień programowy, czyli jeden strumień w skład którego wchodzą strumienie audio, wideo oraz danych, tylko z jednego kanału. Z kolei z multipleksera transmisyjnego otrzymuje się strumień transmisyjny, który składa się z pakietów o stałej długości oraz mogących pochodzić z różnych kanałów.
- Układu sygnałów: pilota i TPS - pilot wykorzystywany jest do synchronizacji odbiornika z nadajnikiem. TPS zawiera zakodowane parametry modulacji.
- Modulatora OFDM z 1704 lub 6816 nośnymi.
- Przetwornika cyfrowo-analogowego (DAC) oraz modulatora wyjściowego na sygnał radiowy nadawany przez nadajnik telewizji naziemnej.
Budowa odbiornika
Odbiornik składa się z:
- Układu wejściowego oraz przetwornika analogowo-cyfrowego (ADC).
- Układu synchronizacji na podstawie sygnału pilota oraz TPS.
- Demodulatora OFDM.
- Demultiplekserów strumienia programowego i transportowego na rozdzielone cyfrowe sygnału audio/wideo oraz danych.
- Dekodera (MPEG-2 lub MPEG-4).
Naziemna telewizja cyfrowa w Polsce
W Polsce planem przejścia na telewizję cyfrową zajmuje się Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji oraz Urząd Komunikacji Elektronicznej. Ostatnie ustalenia wskazują na wybór MPEG-4 jako metody kompresji, pierwszy multipleks cyfrowy ruszył we wrześniu 2009 roku. Sygnał analogowy ma być wyłączany począwszy od czerwca 2011, zakończenie nadawania ostatnich analogowych programów zostało zaplanowane na 31 lipca 2013 roku.
Dnia 24 marca 2009 Ministerstwo Infrastruktury poinformowało, że uzgodnione rozporządzenie w sprawie wymagań technicznych i eksploatacyjnych dla urządzeń konsumenckich służących do odbioru cyfrowych naziemnych transmisji telewizyjnych zostało skierowane do notyfikacji w Komisji Europejskiej. Jeśli w ramach procedury notyfikacji, która trwa trzy miesiące, nie zostaną zgłoszone uwagi, Minister Infrastruktury będzie mógł podpisać rozporządzenie pod koniec czerwca.
Zgodnie z projektem tego rozporządzenia jako podstawowe wymagania przyjęto parametry odbiornika naziemnej telewizji cyfrowej (
DVB-T) zgodnie ze specyfikacją:
ETSI TS 101 154 V.1.8.1:2007 jako 25 Hz H.264/AVC HDTV video, MPEG-2 Layer 2 and E-AC-3 audio, for a Baseline IRD able to decode up to 1920 x 1080 interlaced 25 Hz video pictures or 1280 x 720 progressive 50 Hz video pictures.
Wspomniany dokument stanowi ważną wskazówkę dla konsumentów, którzy przy zakupie telewizyjnego sprzętu odbiorczego powinni zwracać uwagę, czy dany odbiornik
DVB-T lub telewizor ze zintegrowanym tunerem
DVB-T jest w stanie poprawnie odtwarzać obraz jakości HD (wysokiej rozdzielczości) zakodowany zgodnie ze standardem MPEG-4 (H.264/AVC) oraz dźwięk wielokanałowy zakodowany zgodnie ze standardem Dolby Digital Plus (EAC-3).
Posiadacze telewizorów ze zintegrowanym dekoderem
DVB-T/MPEG-2 wyposażonym w wejście do podłączenia modułów CI (Common Interface) oraz widzowie wykorzystujący odbiorniki
DVB-T/MPEG-2 również posiadające gniazdo CI, w celu umożliwienia odbioru programów zakodowanych w MPEG-4 mogą zakupić moduł transkodujący z MPEG-4 na MPEG-2. Trzeba pamiętać jednak, że powyższe rozwiązanie pozwoli jedynie na odbiór kanałów SD. Jest jednak jedynym ratunkiem dla urządzeń
DVB-T/MPEG-2 o ile mają gniazda CI i stosownie przygotowane oprogramowanie.
Informacje nt. parametrów technicznych odbiornika naziemnej telewizji cyfrowej dla Polski dostępne są również na stronie internetowej Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji.
